CODIA: separada do pola descontinuidade de Mohorovicic Codia 30-70 km. Formada principalmente por granito.
Codiaoceánica: 10 km. Composta principalmente por basalto (+ denso). Cuberta por unha grosa capa de sedimentos sobre todo preto aos continentes
MANTO : 82% do vol. Da Terra. Chega ata a descontinuidade de Gutemberg. Formado principalmente por peridotitas.
NÚCLEO: 80% Fe + 10% Ni + 10% O, C e S (probablemente)
DINÁMICO:
LITOSFERA: capa ríxida e fráxil formada polacodia e a parte + superficial do manto superior (manto litosférico)
Litosfera continental: 100-200 km. Contén a codiacontinental granítica. Litosfera oceánica: 30-50 km. Contén a codiaoceánica basáltica.
MESOSFERA: tenun comportamento fluído e unha convección lenta.
Manto superior sublitosférico: (litosfera–
Descontinuidade de Repetti). É ríxido e nel as ondas sísmicas aumentan a v. Nalgunhas zonas esta veloc. diminúe o que deu pé a pensar na existência da astenosfera. Manto inferior: (desc. de Repetti– desc. Gutemberg). ˃ d
ENDOSFERA: Núcleo externo: alta densidade (80% Fe) e estado líquido pola alta temperatura. Non se propagan as ondas S. Separado do núcleo interno poladesc. De Lehman. Núcleo interno:
BORDOS DIVERXENTES
Corresponden cos límites nos que as placas se separan entre sí. Forman as chamadas dorsais oceánicas que son relevos submariñoscunha importante actividade sísmica e volcánica.
CONVERXENTES oceánica-oceánica
A litosfera oceánica afástase da dorsal e arrefria ata que se produce a súa ruptura e subdución. Cando esta se produce a certa distancia do continente, da lugar a procesos de subdución entre dúas placas oceánicas.
Prodúcese un intenso magmatismo que orixina un arco de illas na placa cabalgante, son zonas moi volcánicas e de elevado risco sísmico.
A codia oceánica da placa subducente experimenta a fusión dos seus minerais. Esta fusión parcial é a que alimenta as cámaras magmáticas que se manifestan como actividade volcánica.
Fórmase unha fosa oceánica moi profunda. A presión que exerce a placa subducente sobre a cabalgante non é moi grande, determina que os sedimentos subdúcense con facilidade e non se forma un prisma de acrecíón grande
A placa subducente afúndese no manto cunha grande inclinación, xa que o seu peso a arrastra cara o interior
Oceánica-continental
A codia oceánica, máis densa que a continental, sumérxesebaixo a codia continental, pregándose e fracturándose e dando lugar a unha intensa actividade sísmica e volcánica
Cando a placa subducente arrastra un arco de illas ououtros relevos oceánicos, parte da litosfera oceánica pode quedar cabalgada sobre a continental. Este proceso denomínaseobdución e os fragmentos de litosfera oceánica cabalgados, ofiolitas.
Gran presión da placa subducente, extenso prisma de acrecíón xunto á fosa oceánica, pouca profunda. Engrosamento da placa continental, que da lugar a un oróxeno ou cordilleira no bordo do continente, con actividade volcánica. O magmatismo orixina vulcanismo e produce a intrusión de rochas graníticas na codia continental. Terremoto con hepicentro máis profundo cara o interior do continente e máis superficial cara ao bordo. Fusión parcial da placa subducente. A placa subducente afúndese cun ángulo menor no manto sublitosférico.
Continental-continental
Coa mesmadensidade, a codia continental (India e Asía), choca e na zona de contacto as rochas préganse e fracturan. Este choque supón a aparición do maior sistema montañoso do mundo, o Himalaia, onde son frecuentes os movementos sísmicos. Nestas áreas o vulcanismo é inexistente.
Cando a litosfera oceánica que hai entre dous continentes subduce por completo, estés colisionan entre sí. Como a listosfera continental é demasiado lixeira como para afundirse, a subducióninterrúmpese tras a colisión continental.
Na sutura entre ambas placas fórmase un oróxeno de colisión, debido ao grosor da litosfera e o amoreamento dos sedimentos. Na zona de sutura, o rozamento e a compresión entre placas producen unha deformación e metamorfismo das rochas. Os sedimentos quedan pregados e amoreados. Entre os sedimentos hay ofilotitas. A colisión produce a rotura la litosfera continental coa formación de grandes fallas.
As dúas litosferas continentais quedan incrustadas e encabalgadas unha sobre outra. A placa oceánica despréndese e acaba por subducir.
BORDOS TRANSFORMANTES
Unha placa deslízase sobre outra. Cando a Placa do Pacifico se desliza sobre a Placa Americana prodúcense terremotos ao longo da zona de contacto entre ambas placas .
P.X INTERNOS
Son os causados pola calor do interior terrestre. 3 tipos:
A) Magmatismo
Derivado da fusión das rochas, contén cristais en suspensión e gases disoltos
. B) Metamorfismo: cambios mineralóxicos, texturais e estruturais nas rochas sometidas a altas presións e temperaturas sen chegar a fundilas.
C) Esforzos tectónicos:
pregamentos e fracturas producidos nas rochas sometidas a compresións ou distensións.
FACTORES QUE DETERMINAN O MAGMA a) Composición da rocha
Cada mineral compoñente terá un punto de fusión distinto. O cuarzo e o feldespato ortosa teñen un punto de fusión baixo e cando están xuntos, este baixa máis aínda, é o que se coñece como mestura eutéctica.
B) Temperatura:
aumenta debido ao ascenso dun penacho térmico ou ao rozamento entre dúas placas litosféricas
. C) Presión
Se é moi alta, aínda que a temperatura tamén o sexa, as rochas poden permanecer en estado sólido.
D) Presenza de auga:
a gran presión e temperatura, as moléculas de auga están ionizadas (OH- , H+ ). Estés ións facilitan a ruptura dos enlaces dos compoñentes minerais, rompéndose a estrutura cristalina e favorecendo a fusión.
TIPOS DE MG segundo o contido en sílice:
a) Magmas basálticos: – fusión parcial das peridotitas do manto.- Moi fluídos (45%-52% sílice). – Ricos en piroxenos e olivina.- 1200 ºC b) Magmas Andesíticos:
-codia oceánica que subduce.- Algo viscosos (52%-65% sílice).- Contéñen piroxenos, plaxioclasios e mica biotita.- 900-1200 ºC c) Magmas graníticos–
Codia continental profunda.- Moi viscosos (+ 65% sílice).- Ricos en cuarzo, plaxioclasios, ortosa e micas. – <900 ºC
EVOLUCIÓN MAGMÁTICA sufre cambios por: Diferenciación magmática: – ao ascender, ↓tª, cristalizan os minerais de › punto de fusión e polo tanto enriquécese o liquido residual en minerais fácilmente fusibles (cuarzo, ortosa) que non cristalizan. – escape de gases e líquidos que poden transportar óxidos metálicos, cambiando a composición do magma. Mestura:
de magmas de distinta composición e temperatura, orixinando un magma de composición intermedia. Asimilación magmática: O magma ascendé fracturando a rocha encaixante da que se desprenden fragmentos que poden ser disoltos (asimilados) polo magma
FASES DA CONSOLIDACIÓN MAGMÁTICA 3 fases de consolidación asociadas a 3 tipos de xacementos: a) Fase ortomagmática:–
Alta tª, › 800 ºC – cristalizan minerais de punto de fusión ↑: piroxenos e olivina; de ↑ densidade, acumúlanse no fondo: xacementos de segregación (titanio, níquel, platino…) b) Fase pneumatolítica:–
↓ tª, os gases escapan e transportan ións que impregnan a porosidade ou as fracturas da rocha encaixante: xacementos pneumatolíticos (ferro, tántalo, berilio) c) Fase hidrotermal:–
↓↓ tª, fórmase auga no magma, inxectándose nas fendas e fallas saíndo con minerais en disolución: xacementos hidrotermais
localización en profundidad y superficie
PLUTÓN:
Masa ovoidal, en cúpula ou fungo q adoita estar enraizada a un batólito. BATÓLITO:
Masa ovoidal de centos ou miles de km2
. LACÓLITO:
Forma de cúpula con base plana paralela aos planos de estratificación
. SILL:
Estrutura tabular similar a un dique pero q se intrúe paralela aos estratos. DIQUE:
Estrutura tabular de pequeno grosor que corta as estruturas xa existentes. Prodúcese por intrusión do magma a favor dos planos de rotura
COADAS DE LAVA: Masas de rocha fundida que se extenderon sobre a superficie. CALDEIRA: Depresión circular formada por afundimento ou colapso dun cono volcánico ou por unha forte explosión CHEMINEA:
Conduto polo que o magma chega ata a superficie. Se a erosión desmonta o cono volcánico que a rodea, queda como un relevo illado chamado pitón. CONO OU EDIFICIO VOLCÁNICO: Formado por acumulación de materiais expulsados. PIROCLASTOS: Bloques de gran tamaño: bombas volcánicas; de tamaño grava: lapilli; ou de tamaño fino: cinzas. GASES: Predominan o vapor de auga e os compostos axofradosTIPOS DE ROCHAS MAGMÁTICAS Rochas volcánicas:–
Producidas nas erupcións volcánicas – matriz homoxénea sen cristais diferenciables (ás veces algún diminuto e irregular) Rochas plutónicas:–
Consolidación lenta e en profundidade – presentan cristais Rochas filonianas: –
Solidificación de magma en fendas, fallas ou planos de estratificación
