Estructura Interna de la Tierra y Procesos Geológicos Dinámicos

CODIA: separada do pola descontinuidade de Mohorovicic  Codia 30-70 km. Formada principalmente por granito.

Codiaoceánica: 10 km. Composta principalmente por basalto (+ denso). Cuberta por unha grosa capa de sedimentos sobre todo preto aos continentes

MANTO : 82% do vol. Da Terra. Chega ata a descontinuidade de Gutemberg. Formado principalmente por peridotitas.

NÚCLEO: 80% Fe + 10% Ni + 10% O, C e S (probablemente)

DINÁMICO:


LITOSFERA: capa ríxida e fráxil formada polacodia e a parte + superficial do manto superior (manto litosférico)

Litosfera continental: 100-200 km. Contén a   codiacontinental granítica. Litosfera oceánica: 30-50 km. Contén a codiaoceánica basáltica.

MESOSFERA: tenun comportamento fluído e unha convección lenta. 

     Manto superior sublitosférico: (litosfera
Descontinuidade de
Repetti). É ríxido e nel as ondas sísmicas aumentan a v. Nalgunhas   zonas esta veloc. diminúe o que deu pé a pensar na existência da astenosfera.  Manto inferior: (desc. de Repetti– desc. Gutemberg). ˃ d

ENDOSFERA: Núcleo externo: alta densidade (80% Fe)   e estado líquido pola alta temperatura.   Non se propagan as ondas S. Separado   do núcleo interno poladesc. De Lehman. Núcleo interno:


BORDOS DIVERXENTES


Corresponden cos límites nos que as placas se separan entre sí. Forman as chamadas dorsais oceánicas que son relevos submariñoscunha importante actividade sísmica e volcánica.

CONVERXENTES oceánica-oceánica

A litosfera oceánica afástase da dorsal e arrefria ata que se produce a súa ruptura e subdución. Cando esta se produce a certa distancia do continente, da lugar a procesos de subdución entre dúas placas oceánicas.

Prodúcese un intenso magmatismo que orixina un arco de illas na placa cabalgante, son zonas moi volcánicas e de elevado risco sísmico.

A codia oceánica da placa subducente experimenta a fusión dos seus minerais. Esta fusión parcial é a que alimenta as cámaras magmáticas que se manifestan como actividade volcánica.

Fórmase unha fosa oceánica moi profunda. A presión que exerce a placa subducente sobre a cabalgante non é moi grande, determina que os sedimentos subdúcense con facilidade e non se forma un prisma de acrecíón grande

A placa subducente afúndese no manto cunha grande inclinación, xa que o seu peso a arrastra cara o interior


Oceánica-continental


A codia oceánica, máis densa que a continental, sumérxesebaixo a codia continental, pregándose e fracturándose e dando lugar a unha intensa actividade sísmica e volcánica 

Cando a placa subducente arrastra un arco de illas ououtros relevos oceánicos, parte da litosfera oceánica pode quedar cabalgada sobre a continental. Este proceso denomínaseobdución e os fragmentos de litosfera oceánica cabalgados, ofiolitas.

Gran presión da placa subducente, extenso prisma de acrecíón xunto á fosa oceánica, pouca profunda. Engrosamento da placa continental, que da lugar a un oróxeno ou cordilleira no bordo do continente, con actividade volcánica. O magmatismo orixina vulcanismo e produce a intrusión de rochas graníticas na codia continental. Terremoto con hepicentro máis profundo cara o interior do continente e máis superficial cara ao bordo. Fusión parcial da placa subducente. A placa subducente afúndese cun ángulo menor no manto sublitosférico.

Continental-continental


Coa mesmadensidade, a codia continental (India e Asía), choca e na zona de contacto as rochas préganse e fracturan. Este choque supón a aparición do maior sistema montañoso do mundo, o Himalaia, onde son frecuentes os movementos sísmicos. Nestas áreas o vulcanismo é inexistente.


Cando a litosfera oceánica que hai entre dous continentes subduce por completo, estés colisionan entre sí. Como a listosfera continental é demasiado lixeira como para afundirse, a subducióninterrúmpese tras a colisión continental.

Na sutura entre ambas placas fórmase un oróxeno de colisión, debido ao grosor da litosfera e o amoreamento dos sedimentos. Na zona de sutura, o rozamento e a compresión entre placas  producen unha deformación e metamorfismo das rochas. Os sedimentos quedan pregados e amoreados. Entre os sedimentos hay ofilotitas. A colisión produce a rotura la litosfera continental coa formación de grandes fallas. 
As dúas litosferas continentais quedan incrustadas e encabalgadas unha sobre outra. A placa oceánica despréndese e acaba por subducir.

BORDOS TRANSFORMANTES


Unha placa deslízase sobre outra. Cando a Placa do Pacifico se desliza sobre a Placa Americana prodúcense terremotos ao longo da zona de contacto entre ambas placas .


P.X INTERNOS


Son os causados pola calor do interior terrestre. 3 tipos:

A) Magmatismo

Derivado da fusión das rochas, contén cristais en suspensión e gases disoltos
. B) Metamorfismo: cambios mineralóxicos, texturais e estruturais nas rochas sometidas a altas presións e temperaturas sen chegar a fundilas.

C) Esforzos tectónicos:

pregamentos e fracturas producidos nas rochas sometidas a compresións ou distensións.

FACTORES QUE DETERMINAN O MAGMA a) Composición da rocha

Cada mineral compoñente terá un punto de fusión distinto. O cuarzo e o feldespato ortosa teñen un punto de fusión baixo e cando están xuntos, este baixa máis aínda, é o que se coñece como mestura eutéctica.

B) Temperatura:

aumenta debido ao ascenso dun penacho térmico ou ao rozamento entre dúas placas litosféricas

. C) Presión

Se é moi alta, aínda que a temperatura tamén o sexa, as rochas poden permanecer en estado sólido.

D) Presenza de auga:

a gran presión e temperatura, as moléculas de auga están ionizadas (OH- , H+ ). Estés ións facilitan a ruptura dos enlaces dos compoñentes minerais, rompéndose a estrutura cristalina e favorecendo a fusión.
TIPOS DE MG segundo o contido en sílice:
a) Magmas basálticos: – fusión parcial das peridotitas do manto.- Moi fluídos (45%-52% sílice). – Ricos en piroxenos e olivina.- 1200 ºC b) Magmas Andesíticos:
-codia oceánica que subduce.- Algo viscosos (52%-65% sílice).- Contéñen piroxenos, plaxioclasios e mica biotita.- 900-1200 ºC c) Magmas graníticos
Codia continental profunda.- Moi viscosos (+ 65% sílice).- Ricos en cuarzo, plaxioclasios, ortosa e micas. – <900 ºC  


EVOLUCIÓN MAGMÁTICA sufre cambios por: Diferenciación magmática: – ao ascender, ↓tª, cristalizan os minerais de › punto de fusión e polo tanto enriquécese o liquido residual en minerais fácilmente fusibles (cuarzo, ortosa) que non cristalizan. – escape de gases e líquidos que poden transportar óxidos metálicos, cambiando a composición do magma. Mestura:
de magmas de distinta composición e temperatura, orixinando un magma de composición intermedia. Asimilación magmática: O magma ascendé fracturando a rocha encaixante da que se desprenden fragmentos que poden ser disoltos (asimilados) polo magma

FASES DA CONSOLIDACIÓN MAGMÁTICA 3 fases de consolidación asociadas a 3 tipos de xacementos: a) Fase ortomagmática:
Alta tª, › 800 ºC – cristalizan minerais de punto de fusión ↑: piroxenos e olivina; de ↑ densidade, acumúlanse no fondo: xacementos de segregación (titanio, níquel, platino…) b) Fase pneumatolítica:
↓ tª, os gases escapan e transportan ións que impregnan a porosidade ou as fracturas da rocha encaixante: xacementos pneumatolíticos (ferro, tántalo, berilio) c) Fase hidrotermal:
↓↓ tª, fórmase auga no magma, inxectándose nas fendas e fallas saíndo con minerais en disolución: xacementos hidrotermais 


localización en profundidad y superficie

PLUTÓN:
Masa ovoidal, en cúpula ou fungo q adoita estar enraizada a un batólito. BATÓLITO:
Masa ovoidal de centos ou miles de km2

. LACÓLITO:

Forma de cúpula con base plana paralela aos planos de estratificación

. SILL:

Estrutura tabular similar a un dique pero q se intrúe paralela aos estratos. DIQUE:
Estrutura tabular de pequeno grosor que corta as estruturas xa existentes. Prodúcese por intrusión do magma a favor dos planos de rotura

COADAS DE LAVA: Masas de rocha fundida que se extenderon sobre a superficie. CALDEIRA: Depresión circular formada por afundimento ou colapso dun cono volcánico ou por unha forte explosión CHEMINEA:
Conduto polo que o magma chega ata a superficie. Se a erosión desmonta o cono volcánico que a rodea, queda como un relevo illado chamado pitón. CONO OU EDIFICIO VOLCÁNICO: Formado por acumulación de materiais expulsados. PIROCLASTOS: Bloques de gran tamaño: bombas volcánicas; de tamaño grava: lapilli; ou de tamaño fino: cinzas. GASES: Predominan o vapor de auga e os compostos axofradosTIPOS DE ROCHAS MAGMÁTICAS Rochas volcánicas:
Producidas nas erupcións volcánicas – matriz homoxénea sen cristais diferenciables (ás veces algún diminuto e irregular) Rochas plutónicas:
Consolidación lenta e en profundidade – presentan cristais  Rochas filonianas:
Solidificación de magma en fendas, fallas ou planos de estratificación 

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *